Ο Krank, εικαστικός καλλιτέχνης με έδρα την Αθήνα, δημιουργεί έργα που εκτείνονται από τη ζωγραφική μέχρι τις εικαστικές εγκαταστάσεις, τα βίντεο και το Land Art. Το έργο του εστιάζει στα διάκενα μεταξύ συνείδησης και υποσυνείδητου, τυχαιότητας και πρόθεσης, προσωρινού και αιώνιου, διαμορφώνοντας ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό σύμπαν.
Στη ζωγραφική, ο Krank έχει αναπτύξει μια προσωπική εικαστική γραφή που αποτυπώνει τις εκφάνσεις της συνείδησης, ενώ ταυτόχρονα εμβαθύνει στις αφηρημένες έννοιες του ασυνείδητου μέσω του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Η δημιουργική του διαδικασία γεννά κρυπτογραφημένα μηνύματα, τα οποία προορίζονται για ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης και ερμηνείας. Κάθε καλλιτεχνική χειρονομία λειτουργεί αλυσιδωτά, ενισχύοντας την προηγούμενη και αποτυπώνοντας τα προσωπικά του συναισθήματα, δημιουργώντας παράλληλες αφηγηματικές παραστάσεις.
Όταν απομακρύνεται από τη ζωγραφική και ασχολείται με εγκαταστάσεις, ο Krank επικεντρώνεται σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, όπως το περιβάλλον, η στεγαστική κρίση και ο υπερκαταναλωτισμός. Μέσα από εννοιολογικές προσεγγίσεις, δημιουργεί έργα με έντονη αμεσότητα και κριτική διάθεση, τα οποία λειτουργούν ως αυτόνομα οπτικά αφηγήματα. Οι εγκαταστάσεις του επιδιώκουν να ταράξουν αλλά και να ευαισθητοποιήσουν το κοινό, προτρέποντάς το σε μια πιο ουσιαστική κατανόηση της ανθρώπινης ύπαρξης στη σύγχρονη κοινωνία. Ο Krank συνεχίζει να ερευνά, να πειραματίζεται και να δημιουργεί, φέρνοντας στο φως έργα που λειτουργούν ως πολυδιάστατοι καθρέπτες της προσωπικής και συλλογικής εμπειρίας.
Από που αντλείς έμπνευση για τα έργα σου;
Μεγαλωμένος σε έναν προσφυγικό συνοικισμό από οικογένεια μικρασιατών, ήρθα από μικρή ηλικία σε επαφή με την πολιτιστική κληρονομιά της Ανατολίας. Τα γεωμετρικά μοτίβα και τα διακοσμητικά στοιχεία των υφαντών, που υπήρχαν στο οικογενειακό μου περιβάλλον, ενσωματώθηκαν ασυνείδητα στη ζωγραφική μου. Αυτά τα μοτίβα, πέρα από την αισθητική τους αξία, λειτουργούν ως εργαλεία για την εξερεύνηση της συλλογικής και ατομικής μνήμης, καθώς και της πολιτισμικής ταυτότητας.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;
Από το 2002 μέχρι και τη μετανάστευσή μου στο Βερολίνο το 2013 δούλευα κυρίως με χρώμα. Η ζωή μου, όμως, άλλαξε ριζικά. Βρισκόμουν μόνος μου σε ξένο περιβάλλον, βιώνοντας δύσκολες και πρωτόγνωρες καταστάσεις. Οι μέρες διαδέχονταν η μία την άλλη και η ζωή μου ήταν μια διαδικασία συνεχούς εσωτερικής αναζήτησης και ολοκλήρωσης, μεταξύ χαράς και λύπης, ματαιότητας και ελπίδας. Στην αλληλεπίδραση του μαύρου με το λευκό βρήκα όσα συναισθήματα κυριαρχούσαν ανάμεικτα μέσα μου. Είδα έντονα την πλευρά της θλίψης να αντιστέκεται στην ελπίδα, δημιουργώντας μια εκκωφαντική διπολική εικαστική γλώσσα που είναι σε θέση να πραγματεύεται ελεύθερα την πραγματικότητά μου.
Ποια μουσική σε εμπνέει και σε συνοδεύει επί το έργο;
Όταν δημιουργώ προτιμώ να συνδέομαι με τον χώρο που βρίσκομαι και τους εκάστοτε ήχους του, είτε αυτό είναι το εργαστήριο είτε κάποιο εγκαταλελειμμένο κτίριο στη φύση. Όταν χρειάζεται να απομονωθώ από τους εξωτερικούς παράγοντες τότε θα ακούσω Deru 1979 και Bohren & der Club of Gore.
Έχεις αγαπημένη ταινία κι αγαπημένο σκηνοθέτη;
Μια από τις αγαπημένες μου παραμένει το Requiem for a Dream του Darren Aronofsky.
Μπορείς να τον ακολουθήσεις στο Instagram για να δεις περισσότερα έργα του ή να ενημερώνεσαι για τρέχουσες εκθέσεις.
