Ο Στέφανος Παπαδήμος, γνωστός ως Sdeviano, είναι ο άνθρωπος που δεν βλέπει τοίχους — βλέπει καμβάδες. Αυτοδίδακτος καλλιτέχνης με βάση την Αθήνα, ξεκίνησε να ζωγραφίζει από τα 15 του και από τότε, όπως λέει ο ίδιος, δεν σταμάτησε ποτέ. Αν και σπούδασε γραφιστική και εργάστηκε για πάνω από μία δεκαετία στον χώρο, η εσωτερική του ανάγκη για δημιουργία τον οδήγησε σταδιακά αποκλειστικά στη ζωγραφική, με έμφαση στις τοιχογραφίες (murals) και την εικονογράφηση.
Καθοριστική στάση στην πορεία του ήταν η πενταετής του συνεργασία με το Caparo DC, ένα δημιουργικό σχήμα με το οποίο διακρίθηκε σε πληθώρα θεσμών στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η τέχνη ως “μέθοδος επανάληψης”
Όταν τον ρωτάς από πού αντλεί έμπνευση, η απάντηση δεν είναι η κλασική. Για τον Sdeviano, δεν υπάρχει κάποια «έμπνευση» που έρχεται από το πουθενά. Υπάρχει μέθοδος. Κι αυτή βασίζεται στην επαναληπτικότητα. Όπως ο ίδιος λέει:
«Σχεδόν ποτέ δεν έχω έμπνευση. Περιμένω να συμβούν πράγματα απλώς ζωγραφίζοντας ξανά και ξανά τα ίδια θέματα — καμηλοπαρδαλάκια, πουλάκια… Όλα προκύπτουν μέσα από τη βαρεμάρα και τον αυτοσχεδιασμό.»
Κι ενώ ο κόσμος του γεννιέται μέσα από τη ρουτίνα της δημιουργίας, η συνεργασία με brands προσθέτει νέο νόημα. Κάθε έργο, κάθε mural, φέρει τη δική του εικαστική ταυτότητα που αντανακλά την αισθητική, την κουλτούρα και το ύφος του εκάστοτε πελάτη. Από τον κόσμο του καφέ, μέχρι τον κόσμο του βιβλίου, ο Sdeviano ενώνει το προσωπικό του λεξιλόγιο με τον χαρακτήρα κάθε χώρου, για να δημιουργήσει κάτι πραγματικά αυθεντικό.
Χρώμα: Η μαγεία βρίσκεται στο δίπλα
Ο Sdeviano δεν έχει ένα «αγαπημένο χρώμα». Αντίθετα, θεωρεί πως το χρώμα αποκτά ενδιαφέρον μόνο μέσα από τη σχέση του με το διπλανό του. Κεραμιδί δίπλα σε μπλε, σκοτωμένο πράσινο δίπλα σε κοραλί – αυτές είναι οι σχέσεις που του τραβούν το βλέμμα. Προτιμά τις φλατ, δίχως τρίτη διάσταση, συνθέσεις, κάτι που αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στο δισδιάστατο ύφος των έργων του.
Η μουσική πίσω από τα χρώματα
Η μουσική αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δημιουργικής του διαδικασίας. Κάθε φάση της δουλειάς συνοδεύεται από διαφορετικά μουσικά τοπία:
- Για συγκέντρωση: classic jazz, fusion, exotica
- Για “ανέβασμα”: groovy ή free jazz
- Για νυχτερινές δημιουργίες: από Μπιθικώτση έως Τζένη Βάνου
- Για εκτελεστικά στάδια: podcasts – ναι, μπορεί να ζωγραφίζει και να ακούει ιστορίες ταυτόχρονα.
Αγαπημένος σκηνοθέτης; Μάλλον… όλοι
Όταν τον ρωτάς για αγαπημένο σκηνοθέτη ή ταινία, τα πράγματα περιπλέκονται. Θα σου πει Wes Anderson, Tarantino, Alejandro Jodorowsky, Hayao Miyazaki, Christopher Nolan, Jim Jarmusch, αλλά και τους πιο ιδιαίτερους Peter Greenaway και Leos Carax. Από ελληνικό κινηματογράφο ξεχωρίζει τον Nikos Nikolaidis και τον Γραμματικό.
Και από ταινίες; Δύσκολη επιλογή, αλλά ξεχωρίζει τα εξής: The Cook, The Thief, His Wife & Her Lover, Time of the Gypsies (την αποκαλεί «τοπ έβερ»), City of God, Spirited Away, Life is Beautiful, Cinema Paradiso, Singapore Sling, Οι Απόντες και το γλυκύτατο Tampopo
Η τέχνη για τον Sdeviano είναι αυτόματη, επαναληπτική, προσωπική.
Είναι ένας εικαστικός που έχει μετατρέψει την υποσυνείδητη ροή σε αισθητική πρόταση, φέρνοντας έναν παιχνιδιάρικο αλλά ουσιαστικό κόσμο στους τοίχους μας. Στους δικούς του τοίχους, το σχέδιο δεν τελειώνει ποτέ, γιατί δεν ξεκινά από την έμπνευση – ξεκινά από την ανάγκη να ζωγραφίζει.
Μπορείς να τον ακολουθήσεις στο Instagram για να δεις περισσότερα έργα του.
